Czas nie stoi w miejscu, a wraz z nim zmieniają się relacje międzyludzkie i społeczeństwo jako całość. Patriarchalna struktura jednostki społecznej zostaje zastąpiona egalitarną rodziną. „Co to jest?” – zapyta czytelnik. To jest temat naszej dzisiejszej rozmowy. Jeśli odkryjemy wszystkie karty na raz, intryga umrze. Dlatego nie ma potrzeby się spieszyć.
Definicja i znaki
>Rodzina egalitarna to związek, w którym żaden z małżonków nie rości sobie władzy; jest ona równo podzielona między mężczyznę i kobietę. To samo dzieje się z rolami społecznymi i codziennymi obowiązkami. Nie ma podziału na „męskie” i „damskie”. Robi to ten, kto może.
Czy jest jasne, czym jest rodzina egalitarna? Poniżej znajdują się znaki, które go charakteryzują.
- Prymat interesów indywidualnych nad interesami rodzinnymi (plemiennymi). W praktyce oznacza to, że każdy członek rodziny chce nie tylko spełnić swoją rolę rodzinną, płciową, ale także osiągnąć coś w sferze zawodowej. Dlatego relacje należy budować w taki sposób, aby mąż i żona mieli miejsce na kreatywność i realizację.
- Rodzina powstaje z wzajemnego pragnienia mężczyzny i kobiety. Czynnikiem decydującym jest osobisty wybór każdego. Wydaje się, że nie trzeba tu wyjaśniać. W teorii rodzina egalitarna to byt, który powstaje tylko dlatego, że mężczyzna i kobieta się kochają. Ale, jak wiemy, teoria i praktyka nie zawsze są zbieżne.
- Nie więcej niż dwa pokolenia (rodzice i dzieci) żyją pod jednym dachem.
- Para planuje wspólne dzieci.
- Mało dzieci. Ze wszystkimi tego konsekwencjami: nacisk położony jest na „jakość” dzieci, a nie „ilość”. Oznacza to, że małżonkowie stawiają sobie za cel jak najlepsze przygotowanie swoich dzieci do życia społecznego: właściwe ich wychowanie, zapewnienie im takiego wykształcenia, które umożliwi ich potomstwu zdobycie dobrej, ciekawej i dobrze płatnej pracy. Ponieważ dzieci jest niewiele (jedno lub dwoje), mężczyzna i kobieta nie zapominają o sobie i łączą funkcje rodzicielskie z innymi rolami społecznymi. W rezultacie nieunikniony jest fakt, że seks jest postrzegany jako źródło przyjemności, a nie środek reprodukcji.
- Wysoki stopień mobilności społecznej i geograficznej. Mówiąc najprościej, powiedzenie „gdzie się urodziłeś, tam się przydasz” nie dotyczy członków egalitarnej rodziny. Ludzie w razie potrzeby zmieniają pracę i miejsce zamieszkania. Nie chcę powiedzieć, że dzieje się to łatwo i swobodnie, ale też nikt nie robi z tego tragedii.
- Małżonkowie są prawnie równi pod względem własności i dziedziczenia majątku rodzinnego.
Egalitarna rodzina to rewolucyjna rzecz, która pozwala zarówno mężczyznom, jak i kobietom „swobodnie oddychać”. Ale bez porównania z innymi typami relacji rodzinnych nie można w pełni docenić jego znaczenia.
Typy rodziny. Patriarchat
>Jakie są alternatywy? Istnieją również rodziny patriarchalne i matriarchalne. Porozmawiajmy o nich bardzo krótko, aby zrozumieć różnicę.
Cechy charakterystyczne rodziny patriarchalnej:
Chyba nie trzeba dodawać, że „stosunki demokratyczne” to pojęcie nieznane ludziom żyjącym według kanonu patriarchalnego?
Matriarchat
>Trudniej jest mówić o matriarchacie jako strukturze społecznej, gdyż wielu wciąż jest przekonanych, że on nie istniał. Chociaż Erich Fromm, odnosząc się do Bakhovena, obala ten punkt widzenia. Inaczej mówiąc, debata trwa. Problem w tym, że gdy mówi się o starożytności, to historia, archeologia i mitologia spotykają się ze sobą i nie da się ich od siebie oddzielić. W każdym razie było to tak dawno, że trudno o tym szczegółowo mówić; wskażemy tylko te znaki, które są na pewno znane:
- Rodzina jest tworzona wokół kobiety, a nie mężczyzny.
- Dziedziczenie majątku i kosztowności przekazywane jest w linii matczynej.
- Rodowód liczony jest od matki i przedstawicielek klanu.
Matriarchat jest z pewnością ciekawym zjawiskiem, zwłaszcza jego „nowoczesną wersją”: gdy formalnie związek ma status „rodziny egalitarnej” (wiadomo, co to znaczy), ale w rzeczywistości jest matriarchalny, gdzie mężczyzna jest elementem podrzędnym (to samo dotyczy to patriarchatu, gdy żona jest zależna od męża przy formalnej równości stron).
Kończąc rozmowę, powiedzmy, że na świecie nie brakuje zwolenników zarówno rodzin matriarchalnych, jak i patriarchalnych. Są też kraje, w których funkcjonują wzorce; ludziom Zachodu trudno jest ocenić ich sukces.
Wymienność domowa małżonków
>Po szybkim przyjrzeniu się układom rodzinnym stało się jasne, dlaczego egalitaryzm jest lepszy zarówno w przypadku niektórych mężczyzn, jak i niektórych kobiet. Jednak spójrzmy na to z różnych punktów widzenia.
Zalety:
- równość;
- zrozumienie;
- wolność;
- ruchliwość;
- dialog jako sposób na byt rodziny.
Na papierze model jest tak dobry, że trudno doszukać się w nim wad. W tym miejscu musimy pamiętać, że w Rosji tradycje są silne, to znaczy nie wszyscy wokół nas w ogóle popierają idee postępowe i ideę rodziny, w której każdy członek rodziny nie robi tego, czego wymaga od niego rola płciowa, ale co konkretnie może zrobić. Dlatego jeśli zauważymy niedociągnięcia, powiedzmy: model może powodować u niektórych osób indywidualną nietolerancję, a także rozwijać kompleksy, jeśli para praktykuje „równe małżeństwo” w środowisku patriarchalnym.
Równość społeczna męża i żony
>Małżeństwo egalitarne obejmuje nie tylko prawa, ale także obowiązki zarówno żony, jak i męża. Fakt, że w tym systemie relacji mężczyzna i kobieta są wymienni, powoduje redystrybucję priorytetów. Na przykład pieniądze przestają być problemem wyłącznie męskim. Z jednej strony to dobrze, bo mąż nie czuje się już w tym sensie samotny, wie, że jeśli coś mu się stanie, żona pomoże nie tylko moralnie, ale i finansowo. Z drugiej strony jest to złe, bo kobieta i mężczyzna nie będą już mogli odwoływać się do płciowej roli i sumienia danej osoby za pomocą epickiego sformułowania: „Jesteś mężczyzną!” lub „Jesteś kobietą!” Tutaj każdy jest odpowiedzialny za drugiego i za wspólne potomstwo.
Intensywność emocjonalna
>Z podstawowych zasad takiego małżeństwa wynika kolejna cecha charakterystyczna rodziny egalitarnej, o której mowa w podtytule. Klasyfikowanie emocji w związkach jako osobnej grupy może wydawać się dziwne. Ale skoro model oferuje jakościowo odmienną interakcję, dlaczego nie powiedzieć, że równość ma korzystny wpływ na rozkwitanie miłości, jeśli rośnie ona na glebie wolności. A represje potrzebne są tylko do walki z niepożądanym; ucisk nie może wzbudzić miłości. Kiedy jeden z małżonków nie szanuje i nie docenia drugiego, a trwa to przez całe życie, wówczas kumulują się pretensje, które nawet niewypowiedziane zatruwają środowisko rodzinne.
W tym sensie małżeństwo egalitarne jest postrzegane jako całkowite przeciwieństwo zarówno patriarchatu, jak i matriarchatu. Nie myśl, że jest to jakiś ideał. Po pierwsze, jest tak niewiele naprawdę równych relacji (dlaczego, porozmawiamy poniżej), a po drugie, większość rodzin egalitarnych w formie to w treści nowoczesny patriarchat i matriarchat. Na przykład, gdy oboje pracują, ale gdy mężczyzna mówi: „To sprawa kobiety!” A żona od czasu do czasu przypomina: „Bądź mężczyzną!” Sądzimy, że czytelnik doskonale rozumie, o czym mówimy. Można oczywiście powiedzieć, że rodzina egalitarna, jak każda synteza, zawiera w sobie, w subtelnej formie, cechy tezy i antytezy, przestrzegając praw dialektyki heglowskiej. Ale interpretacja jest kwestią gustu.
Małżeństwo egalitarne jest kruchym bytem
>Okazuje się, że równoprawne małżeństwo to czysta przyjemność? Nie bardzo. Prymat interesów osobistych nad interesami rodzinnymi wiąże się z wieloma problemami. Pamiętać można na przykład film i książkę „Świat według Garpa”. Kiedy małżonkowie starali się nie ograniczać siebie nawzajem, a nawet, jeśli to możliwe, wybaczać niewierność. Żonie Garpa przynajmniej się to udało, jemu samemu nie. Co więcej, nie należy sądzić, że demokratyczne małżeństwo zakłada anarchię moralną i wolność seksualną. Jest to raczej ilustracja tego, do czego prowadzi błędna interpretacja wolności i równości. Taka struktura rodziny jest odpowiednia tylko dla osób dojrzałych, gotowych wziąć na siebie odpowiedzialność. Jeśli rodzina i małżeństwo są sposobem na przystosowanie się do życia, to jest mało prawdopodobne, aby potrzebne były równe i wolne od represji relacje.
I wreszcie: wolność jest cudowna, ale wymaga nawyku, a człowiek musi też posiadać pewną dozę inteligencji, aby wiedzieć, gdzie kończą się prawa, a zaczynają obowiązki. Jak powiedział Bernard Shaw: „Wolność oznacza odpowiedzialność i dlatego większość ludzi się jej boi”. A bez wolności nie można budować równych i bogatych emocjonalnie relacji. Współczesne życie oferuje do wyboru co najmniej trzy modele budowania relacji. A to tylko globalne możliwości, a tyle jest między nimi praktycznych różnic! Dlatego każdy decyduje sam.
W Niemczech prawo adopcyjne nie obejmuje jeszcze par osób tej samej płci, mimo że wychowują one około 7 tysięcy dzieci. Minister sprawiedliwości Brigitte Zipries zażądała równych praw dla rodzin i par tej samej płci.
W przeciwieństwie do 11 innych krajów europejskich, w Niemczech ustawa dotycząca prawa do adopcji nie ma zastosowania do związków partnerskich osób tej samej płci, chociaż wiele dzieci wychowuje się w „rodzinach tęczowych”. Faktem jest, że od 1 sierpnia 2001 roku w Niemczech pary homoseksualne mają możliwość oficjalnej rejestracji swojego związku. Jednak w Niemczech związki osób tej samej płci nie nazywane są „małżeństwami” ani „rodzinami”. Tak się nie dzieje, bo Niemcy nie akceptują „tęczowych rodzin” – wręcz przeciwnie, jak pokazują badania, około 70 proc. ludności kraju ma do nich pozytywny lub neutralny stosunek.
Podejście to odzwierciedla prawną stronę sprawy, gdyż pary tej samej płci nie mają równych praw z rodzinami tradycyjnymi. Dotyczy to konstytucyjnego prawa do ochrony rodziny, podatków i świadczeń, otrzymywania renty z tytułu utraty współmałżonka, szeregu ustaw o służbie publicznej, a także innych norm prawnych. Ale niemiecka minister sprawiedliwości Brigitte Zypries nie zgadza się z takim stanem rzeczy:
„Dzieci żyjące z rodzicami adopcyjnymi tej samej płci, mimo że są adoptowane przez jednego z partnerów, w rzeczywistości są wychowywane przez dwie osoby dorosłe, czy to dwie kobiety, czy dwóch mężczyzn” – zauważa Brigitte Zypris. „Dlatego ramy prawne dotyczące adopcji muszą takie być usprawniać się."
Geje i lesbijki szukają luk prawnych
W Niemczech pary tej samej płci w dalszym ciągu muszą żyć zgodnie z zasadą, że istnieje prawo, które można obejść. Z takimi warunkami spotykają się geje i lesbijki wychowujące dzieci urodzone w rodzinach heteroseksualnych lub poprzez sztuczne zapłodnienie za granicą.
Lekarze nie pomagają jeszcze Niemkom żyjącym w oficjalnie zarejestrowanych „małżeństwach” osób tej samej płci w urodzeniu dziecka z probówki. Jednocześnie lekarze odwołują się do standardów etycznych, chociaż prawo tego nie zabrania. Lesbijki znalazły „lukę”: podróżują do sąsiednich krajów w celu sztucznego zapłodnienia, a także rodzą i wychowują dzieci w samych Niemczech.
Więcej praw dla dziecka
„Opowiadając się za równouprawnieniem w sprawach adopcyjnych, w istocie zabiegamy o większe prawa dla dziecka, jakie przysługują mu w zwykłych rodzinach, gdzie matka i ojciec są w równym stopniu odpowiedzialni za jego wychowanie” – mówi Tsipris. W „małżeństwie” osób tej samej płci, zdaniem Ministra Sprawiedliwości, oficjalną odpowiedzialność w dalszym ciągu ponosi tylko ten, kto przysposobił dziecko, czyli jeden z dwóch partnerów. Jeśli coś mu się stanie, na przykład choroba lub śmierć, wówczas jego „druga połowa” nie ma prawa uczestniczyć w przyszłych losach dziecka, które może zostać przekazane do domu dziecka lub innej rodziny zastępczej.
„Taka sytuacja prawna nam nie odpowiada. Skoro jednemu z nich przysługuje prawo do adopcji dziecka, to dlaczego miałby on być pozbawiony tego prawa przez swojego partnera? Co więcej, dziecko wychowuje się w oficjalnie zarejestrowanym związku homoseksualnym. To jest rozbieżność!” – wyjaśnia Minister Sprawiedliwości.
Stanowisko socjaldemokratki Brigitte Zypris podzielają przedstawiciele Zielonych i Wolnych Demokratów. Nie zgadzają się z nimi członkowie bloku partii chrześcijańskich CDU/CSU i Kościoła katolickiego. Wiceszef frakcji parlamentarnej CDU Wolfgang Bosbach skrytykował wypowiedź Ministra Sprawiedliwości: „Jesteśmy głęboko przekonani, że dzieci powinny wychowywać się w rodzinie, w której jest mężczyzna i kobieta”.
Wyniki badań są „tęczowe” jak flaga gejów
Tymczasem badania prowadzone na przestrzeni 10 lat istnienia ustawy o „małżeństwach” osób tej samej płci pokazują, że coraz więcej dzieci wychowuje się w rodzinach homoseksualnych. Na przykład eksperci z rządowego Instytutu Badań nad Rodziną na Uniwersytecie w Bambergu szacują, że co najmniej 6600 dzieci żyje z rodzicami adopcyjnymi tej samej płci, z których jedna trzecia pozostaje w formalnych związkach partnerskich.
Z badań wynika, że dzieci w „rodzinach tęczowych” rozwijają się nie gorzej niż w rodzinach tradycyjnych. Jednocześnie, zdaniem ekspertów, w przeciwieństwie do swoich rówieśników z „normalnych” rodzin często otrzymują wychowanie nie autorytarne, ale bardziej liberalne. „Tęczowe” dzieci są mniej podatne na depresję, spokojniej znoszą wyśmiewanie ze strony rówieśników z powodu nieobecności ojca lub matki i nie mają problemów z tożsamością płciową – taki wniosek stanowią eksperci.
Zaakceptuj rzeczywistość taką, jaka jest
Zmieniają się poglądy na temat życia rodzinnego w Niemczech i innych krajach UE. Dziś oprócz tradycyjnego istnieją inne modele związków partnerskich – rodziny niepełne, tzw. „rodziny patchworkowe”, w których każdy z partnerów wnosi do rodziny dzieci z poprzedniego małżeństwa, a także związki partnerskie tej samej płci z dziećmi. Minister Sprawiedliwości jest przekonany, że Niemcy powinny przystąpić do europejskich porozumień w sprawie adopcji dzieci przez pary tej samej płci, które podpisało już 11 krajów UE.
Tsipris nalega także na szybkie zrównanie praw małżeństw osób tej samej płci z małżeństwami heteroseksualnymi w zakresie ustawodawstwa podatkowego. „Musimy w końcu zaakceptować rzeczywistość taką, jaka jest” – mówi Brigitte Zypris.
Niemiecki minister sprawiedliwości zauważa również, że mówimy także o dzieciach wychowywanych przez nieoficjalne pary tej samej płci. Według Zypris w Niemczech w „rodzinach tęczowych” żyje obecnie od 10 do 20 tysięcy dzieci.
Aktualny
>Kontekst
>Archiwum
>
W Berlinie odbyła się rocznicowa parada mniejszości seksualnych
>W Berlinie odbyła się parada z okazji 30. rocznicy mniejszości seksualnych. Około pół miliona homoseksualistów z całych Niemiec świętuje i jednocześnie demonstruje w obronie swoich praw. (28.06.2008)
Problem równości kobiet i mężczyzn został zarysowany na początku ubiegłego wieku w krajach europejskich. Wtedy właśnie, wraz z globalnymi problemami gospodarczymi i politycznymi, na arenę wkroczyła kwestia praw kobiet w rodzinie i społeczeństwie. W XXI wieku temat równości zaowocował podstawowymi badaniami naukowymi w wielu dziedzinach i otrzymał swoją dumną nazwę – kwestie płci.
Współczesne rodziny stały się dość lojalne wobec kwestii równości. O ile wcześniej kobieta była jedynie gospodynią domu i „pięknym dodatkiem” swojego mężczyzny podczas wieczorów towarzyskich, dziś same kobiety często zajmują stanowiska kierownicze, a w stosunku do rodziny zarówno pracę matki, jak i ojca rodziny. Jednak pomimo tego, że mężczyźni ustąpili miejsca kobietom w roli przywódczyń, w 90% przypadków serce nadal pozostaje w rękach kobiet.
Kolejną negatywną konsekwencją emancypacji kobiet było przekształcenie się mężczyzny ze zdobywcy w kontemplatora. Na poziomie podświadomości dochodzą do wniosku, że skoro kobieta stała się samowystarczalna, nie potrzebuje już męskiej opieki i ochrony. Jest to jednak uczucie zwodnicze, całkowicie sprzeczne z prawami natury. ujawni Twoją naturalną charyzmę.
Jak powinna wyglądać równość w rodzinie?
>Przed ślubem musisz jasno określić, jak powinna wyglądać równość w rodzinie.
Równość w rodzinie nie oznacza, że mężczyzna i kobieta powinni mieć wzajemne prawa i obowiązki. Przecież tak jak dwie połówki twarzy nie mogą być identyczne, tak nie ma absolutnej równości pomiędzy prawą i lewą połową jednej rodziny. Natura zaprojektowała kobietę tak, aby była fizycznie słabsza od mężczyzny. Dlatego wiercenie otworów w ścianie na gwoździe czy wynoszenie starych płytek do śmieci po remoncie nadal należy do obowiązków mężczyzny. Kobieta nie powinna jednak przebywać w tym momencie w salonie SPA. Jeśli dokonywane są naprawy, to razem. Tak jak jedna noga nie może się poruszać, podczas gdy druga pozostaje na miejscu, tak małżonkowie w małżeństwie nie powinni poruszać się w różnych kierunkach.
Wewnętrzna forma słowa „równość” oznacza równe prawa obojga małżonków. Nie powinniśmy jednak zapominać, że tam, gdzie są prawa, istnieją obowiązki. Osoba przejmująca wiodącą rolę w małżeństwie musi przede wszystkim pamiętać, że z przywilejem posiadania ostatniego słowa wiąże się obowiązek wzięcia odpowiedzialności za skutki. Współczesne kobiety starają się odłamać na weselu większy kawałek bochenka, aby w rodzinie panował matriarchat. Ale czy to naprawdę takie dobre?
Nierówna rodzina
>Wiele żon, na których barki spada cała odpowiedzialność za rodzinę, z biegiem lat coraz bardziej żałuje, że nałożono na nie nieznośny ciężar. Natura postanowiła, że dowódcą statku powinien być mężczyzna. Ale wtedy co się stanie, czyli „nierówna rodzina”? Nie, inne cechy małżeństwa wchodzą w zakres tej koncepcji.
Nierówna rodzina, jak to jest?
Należy pamiętać, że dyskryminujące działania w rodzinie dotyczą nie tylko kobiet, ale także mężczyzn i dzieci.
1. Najczęstszym zjawiskiem jest przemoc wobec kobiet. Może to mieć charakter fizyczny: pobicie, gwałt; psychologiczne: naruszenie powszechnych praw człowieka, presja moralna; ekonomiczne: ograniczenia finansowe; społeczne: zakazy komunikowania się z innymi ludźmi, odwiedzania miejsc publicznych i wiele innych.
2. Dość często w rodzinie dochodzi do przemocy moralnej wobec mężczyzn. Niezdolne fizycznie do stłumienia silniejszej płci, kobiety doskonale opanowały technikę moralnej destrukcji mężczyzn, nawet nie podejrzewając, że wyrządzają im nieodwracalne szkody.
3. Przemoc wobec dzieci. Najbardziej bezbronnymi członkami rodziny dotkniętymi nierównością są dzieci. Cierpią z powodu ograniczeń wiekowych ze strony rodziców, często nie mogą uchronić się przed przemocą ze względu na słabość fizyczną i podlegają presji moralnej. Ponadto dzieci niezaprzeczalnie cierpią z powodu naruszenia prawa przez jednego z rodziców przez drugiego.
To właśnie te kryteria stanowią pogwałcenie międzynarodowych praw człowieka i są wręcz chronione przez prawo. Kwestia tego, co będzie myć naczynia, pozostaje prawem wyboru, które powinno być obecne w każdej cywilizowanej rodzinie mającej równe prawa.
Rodzina to nieustanny wysiłek każdego jej członka, aby się doskonalić. W sytuacjach konfliktowych należy nauczyć się poddawać się i iść na kompromis z obydwoma przeciwnikami. Relacje międzyludzkie są jak organizm: dwoje oczu nie może patrzeć w różnych kierunkach. Jeśli jest to możliwe w przyrodzie, jest to anomalia i należy się z nią uporać. Dlatego mąż i żona muszą podjąć tę samą decyzję. Zwłaszcza jeśli chodzi o wychowywanie dzieci.
Równość płci nie oznacza przede wszystkim równych obowiązków, ale prawo wyboru. Właśnie to małżonek powinien dać swojej drugiej połowie i szanować decyzję współmałżonka.
Aby uniknąć sytuacji konfliktowych w podziale obowiązków, przed założeniem rodziny należy omówić najważniejsze codzienne sprawy, a sojusz z osobą zawierać tylko wtedy, gdy warunki zadowalają obie strony. Nadzieja, że z czasem Twój małżonek zmieni zdanie, jest wątpliwą gwarancją spokojnego życia.
Głównym czynnikiem umożliwiającym osiągnięcie harmonii w małżeństwie jest wzajemny szacunek między małżonkami.
Pamiętajcie, że w rodzinie, w której jest miłość, zawsze będzie równość. W końcu kochająca osoba jest w stanie usłyszeć swojego małżonka. Porozmawiaj z bliskimi o tym, co jest dla Ciebie trudne i czego chciałbyś się podjąć, spróbujcie wspólnie wykonać tę pracę, a wtedy na pewno zbliżycie się do upragnionego rezultatu.
Cześć. Pomóż mi uporządkować relacje z mężem. razem od trzech lat, żonaty 2. żonaty, ma jedno dziecko i najstarsze dziecko z pierwszego małżeństwa. rodzice zapewnili mi mieszkanie i samochód przed ślubem. Mam dobrą pracę, dodatkowo indywidualny przedsiębiorca z niewielkimi dochodami. mój mąż jest pozbawiony spadku i wiedziałam o tym przed ślubem. ale mimo to wszystko mi odpowiadało. Rodzice dali nam ziemię, na której już wybudowano dom. Jeszcze trochę zostało do zakończenia. Ponieważ jest to moje drugie dziecko, przysługiwał mi kapitał macierzyński. Za te pieniądze kupiłam udziały od rodziców, które podzieliłam pomiędzy dzieci, nie zostawiając nic dla siebie, bo wiem, że w przyszłości rodzice wystawią mi akt podarunkowy. a potem mąż oszalał. zaczął krzyczeć, że zgodził się tylko na równe udziały, bo się bał i mi nie ufał, podobno będzie w nim pracował, a ja będę pełnoprawnym właścicielem, a w razie rozwodu on będzie został z niczym. To właśnie powiedziałem: nie chcę wyjść z pustymi rękami. Poczułem się urażony. w końcu oskarżył moich rodziców o kupiectwo. Faktem jest, że w naszej rodzinie często zdarzają się skandale, on krzyczy o równości, ale sam nie bierze pod uwagę mojej opinii i moich słów. To tak, jakbym nastawiła przeciwko niemu swoje dzieci i krewnych, a wręcz przeciwnie, osłaniam go. w życiu uwielbia spać. a jeśli ma dzień wolny, nie wstanie z kanapy, nie mówiąc już o pomaganiu mi w domu i zabawie z dziećmi. dlatego moje nowe mieszkanie z dobrym remontem w ciągu trzech lat zamieniło się w ciągłą budowę i remont, bo zaczyna coś i od razu się poddaje, bo przyciąga go sofa i telewizor. daleko od konfliktu. Powiedział mi, że albo podzielą to na równe części, albo on odmówi i w związku z tym nie będzie pracował, i niech mu zwrócą mu pieniądze za jego pracę w nim i oddają wydane przez nas pieniądze. Czy naprawdę powinienem zrezygnować z dobrego życia w imię jego tyranii? i ani słowa o dzieciach. w końcu to ich dziedzictwo. on ma 33 lata, ja 26. Zaproponował mi rozwód, zgadzam się, ale nie wychodzi z mieszkania. Co się dzieje w jego głowie? Jest mi bardzo wstyd przed rodziną za jego zachowanie. Ciągle powtarza, że w rodzinie powinna być równość, zarzuca mi, że się nad nim stawiam (choć to nieprawda). O jakiej równości mówimy, skoro nie bierze pod uwagę mojego zdania.
Dodatek autora z 02.06.16 13:23:17
W moim poprzednim małżeństwie mój mąż też zawsze leżał na kanapie, nie chciał pracować, mieszkał z moimi rodzicami, a poza tym ukradł moim rodzicom pieniądze. w obecnym małżeństwie małżonek leży na kanapie, idzie do pracy i liczy spadek i pieniądze nieznajomych. To moja wina. rozumiał ją. Tak, jestem matką mojego męża. a zaczęło się od drobiazgów, na początku martwiłam się o zamożność rodziny, podjęłam pewne decyzje (razem z mężem), poszłam spłacać zobowiązania: pożyczki, media, ogródki itp., itd. Mówię mu, co i gdzie ma iść, co zabrać i dlaczego. Zrobiłem wszystko, żeby uwolnić tę osobę od tych drobnostek, a poza tym płacę w domu. nie ma potrzeby nigdzie iść.
Nie pasuję do niego, a raczej rzekomo bardzo siebie cenię. chociaż to wcale nie jest prawdą. i nie chce mnie słuchać, obstaje przy swoich ultimatum.
DANE Z BADAŃ
Równość w rodzinie: od deklaracji do rzeczywistości?
Rewolucja w poglądach Rosjan na temat podziału ról rodzinnych już nastąpiła. Teraz chodzi o zmianę prawdziwego zachowania, ale nadal w dużej mierze pozostaje ono tradycyjne.
Recenzja analityczna
Stoły
Infografiki
Komentarz
Metodologia
Krótko o najważniejszej sprawie
- Tylko 1% Rosjan uważa, że głową rodziny powinna być kobieta
- Pranie, prasowanie, gotowanie w większości przypadków w małżeństwach należy do obowiązków płci pięknej
MOSKWA, 6 marca 2018 r Ogólnorosyjskie Centrum Badania Opinii Publicznej (VTsIOM) prezentuje dane z badania poświęconego Międzynarodowemu Dniu Kobiet. Zarówno w teorii, jak i w praktyce Rosjanie opowiadają się za równością w rodzinie: 82% ogółu respondentów uważa, że tak powinno być, 72% osób pozostających w związku małżeńskim/żyjącym razem/randkujących twierdzi, że w praktyce wszystkie decyzje podejmują wspólnie (od 2009 r. – 34% – liczba ta uległa podwojeniu). Ci, którzy nadal stawiają na pierwszym planie jedną osobę z małżeństwa, częściej nazywają mężczyznę głową rodziny (16% uważa, że tak powinno być, 21% twierdzi, że tak właśnie dzieje się w ich związku) niż kobieta (odpowiednio 1% i 6%). Nominalna równość obowiązków rodzinnych deklarowana jest niemal we wszystkich obszarach,co w dużej mierze sprawdza się w praktyce. Przede wszystkim przedstawiciele małżeństw mówią o wspólnym organizowaniu czasu wolnego (wskaźnik równości płci* wynosi 86 punktów), kupowaniu artykułów spożywczych (84 punkty) i prezentów dla przyjaciół (85 punktów), a także zajęciach z dziećmi (72 punkty). itd. Dziś do obowiązków czysto kobiecych należy (uważane za normę) jedynie pranie ubrań, do obowiązków mężczyzn zaś zaliczają się drobne naprawy (z mojego doświadczenia wynika, że w małżeństwach pranie robi 72% kobiet, naprawy robi 67% mężczyzn). Jednocześnie część funkcji jest nadal dystrybuowana dość tradycyjnie: nie tylko pranie, ale także prasowanie, gotowanie, sprzątanie to sprawy kobiet, małżeństwa są uznawane. Jednak w ostatnich latach można zaobserwować pozytywny trend w odpowiedzi „robimy to razem”. Większość (61%) wspólnie zapewnia rodzinie wsparcie finansowe (wskaźnik wynosi 80 punktów), a także zarządzanie budżetem (odpowiednio 59% i 79 punktów). Mężczyźni uważają średnio, że kobieta powinna wpłacać jedną trzecią całkowitego budżetu (32%), podczas gdy kobiety – średnio 43%. Mężczyźni pozostający w związkach (małżeństwo/mieszkający razem/randki) twierdzą, że wnoszą około 75%, kobiety – 44%. *Wskaźnik równości płci
pokazuje, jak równomiernie rozkładają się obowiązki rodzinne pomiędzy mężczyznami i kobietami. Im wyższa wartość wskaźnika, tym wyższy poziom równości. Wskaźnik oblicza się jako sumę odpowiedzi na pytanie: „Jak rozkładają się następujące obowiązki w Twojej rodzinie/parze?”, przy czym odpowiedzi „razem” przypisuje się współczynnik 1, odpowiedziom „mężczyzna” i „kobieta” przypisuje się współczynnik 0,5, a pozostałym odpowiedziom współczynnik 0. Wskaźnik mierzony jest w punktach od 50 do 100.: „Największą równość płci w rosyjskich rodzinach obserwuje się w jednej z najpilniejszych kwestii – finansowej. Mężczyźni i kobiety teraz wspólnie zarabiają pieniądze, wspólnie planują rodzinne wydatki i wierzą, że tak właśnie powinno być. Stary stereotyp, że mąż musi w pełni utrzymywać rodzinę, został bezpowrotnie zniszczony. Choć na razie mężczyźni w dalszym ciągu twierdzą, że ich wkład w budżet rodzinny przekracza 50% i w większości zgadzają się z nimi kobiety. Są jednak obszary, w których praktyka odbiega od wyobrażeń o tym, co powinno być: na przykład zdaniem Rosjan „idealny” poziom równości nie został jeszcze osiągnięty w obszarach wychowywania dzieci, płacenia rachunków i prasowania rzeczy. W wielu rodzinach obowiązki te w dalszym ciągu spoczywają wyłącznie na kobietach. Pełna równość jest najprawdopodobniej nieosiągalna. Jednak na razie wyobrażenia Rosjan o potrzebie równości płci niewątpliwie wyprzedzają praktykę, co oznacza, że praktyka nieuchronnie ulegnie zmianie”.
Ogólnorosyjska ankieta „VTsIOM-Sputnik” została przeprowadzona w dniach 28 lutego – 1 marca 2018 r. W badaniu wzięli udział Rosjanie, którzy ukończyli 18. rok życia. Metodą badania jest wywiad telefoniczny, w którym wykorzystano warstwową, dwubazową próbę losową obejmującą numery telefonów stacjonarnych i komórkowych liczącą 2000 respondentów. Próbę zbudowano w oparciu o pełną listę numerów telefonów używanych w Federacji Rosyjskiej. Dane są ważone pod kątem prawdopodobieństwa selekcji i parametrów socjodemograficznych. Dla tej próbki maksymalny błąd z prawdopodobieństwem 95% nie przekracza 2,2%. Oprócz błędu próbkowania, dane ankietowe mogą być zniekształcone przez sformułowanie pytań i różne okoliczności, które pojawiają się podczas prac terenowych. W 2009, 2011 Przeprowadzono badania gospodarstw domowych.
Zawiera pytania tego bloku tematycznego oraz zmienne społeczno-demograficzne.
Czy uważasz, że głową rodziny/pary POWINIEN BYĆ MĘŻCZYZNA, KOBIETA CZY MĘŻCZYZNA I KOBIETA POWINNY PODEJMOWAĆ WSPÓLNE decyzje? (pytanie zamknięte, jedna odpowiedź, %)
| Wszyscy respondenci | Mężczyźni | Kobiety | Osoba samotna (niebędąca w związku małżeńskim) i nie będąca w związku | Żonaty | Mieszkamy razem, ale oficjalnie nie jesteśmy małżeństwem | Spotykamy się, mieszkamy osobno, nie jesteśmy oficjalnie małżeństwem | Mieszkamy osobno, ale nie jesteśmy rozwiedzeni | Rozwiedziony (rozwiedziony) | Wdowiec (wdowa) | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Głową rodziny/pary jest mężczyzna, to on podejmuje najważniejsze decyzje | 16 | 18 | 13 | 21 | 16 | 13 | 8 | 13 | 15 | 15 |
| Głową rodziny/pary jest kobieta, ona podejmuje najważniejsze decyzje | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Zarówno mężczyzna, jak i kobieta są równymi członkami rodziny/pary i wspólnie podejmują najważniejsze decyzje | 82 | 79 | 85 | 76 | 83 | 85 | 91 | 87 | 83 | 81 |
| Trudno mi odpowiedzieć | 1 | 3 | 1 | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | 3 |
Jak myślisz, kto jest głową Twojej rodziny/pary? (pytanie zamknięte, jedna odpowiedź, % małżeństw, mieszkających razem, randki)
Jak myślisz, jak następujące obowiązki powinny zostać rozdzielone w rodzinie/parze? (pytanie zamknięte, jedna odpowiedź w wierszu, % osób NIEbędących w związku małżeńskim, NIE mieszkających razem, NIE chodzących na randki) 2018
| Człowiek | Kobieta | Razem | Inny członek rodziny/pary | Trudno mi odpowiedzieć | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| 3 | 7 | 88 | 0 | 0 | 2 | |
| Organizacja wypoczynku | 6 | 6 | 85 | 0 | 0 | 3 |
| 3 | 15 | 79 | 1 | 0 | 2 | |
| Kupowanie artykułów spożywczych | 7 | 15 | 76 | 0 | 0 | 2 |
| Opieka nad zwierzętami | 10 | 10 | 69 | 0 | 6 | 5 |
| Zarządzanie budżetem | 10 | 22 | 66 | 0 | 0 | 2 |
| Mycie naczyń | 1 | 31 | 64 | 0 | 1 | 3 |
| Płacenie rachunków | 23 | 14 | 61 | 0 | 0 | 2 |
| Sprzątanie domu | 1 | 39 | 60 | 0 | 0 | 0 |
| 38 | 2 | 59 | 0 | 0 | 1 | |
| Gotowanie | 2 | 38 | 58 | 0 | 0 | 2 |
| Prasowanie rzeczy | 1 | 42 | 48 | 0 | 1 | 8 |
| Drobne naprawy w domu | 59 | 2 | 37 | 0 | 0 | 2 |
| Pranie ubrań | 1 | 59 | 35 | 0 | 2 | 3 |
Jak poniższe obowiązki są rozdzielone w Twojej rodzinie/parze?
| Opcja roku/odpowiedzi | Człowiek | Kobieta | Razem | Inny członek rodziny/pary | W rodzinie/parze nie ma takiego obowiązku | Trudno mi odpowiedzieć | Wskaźnik równości płci | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Organizacja wypoczynku | 2018 | 8 | 14 | 75 | 0 | 2 | 1 | 86 |
| Organizacja wypoczynku | 2011 | 6 | 23 | 57 | 6 | 8 | - | 72 |
| Kupowanie prezentów dla przyjaciół, krewnych, kolegów, gratulowanie im świąt | 2018 | 3 | 24 | 71 | 1 | 0 | 1 | 85 |
| Kupowanie prezentów dla przyjaciół, krewnych, kolegów, gratulowanie im świąt | 2011 | 4 | 31 | 56 | 5 | 4 | - | 74 |
| Kupowanie artykułów spożywczych | 2018 | 11 | 22 | 67 | 0 | 0 | 0 | 84 |
| Kupowanie artykułów spożywczych | 2011 | 6 | 38 | 50 | 5 | 1 | - | 72 |
| Wsparcie finansowe dla rodziny/pary | 2018 | 36 | 2 | 61 | 1 | 0 | 0 | 80 |
| Zarządzanie budżetem | 2018 | 12 | 27 | 59 | 0 | 1 | 1 | 79 |
| Mycie naczyń | 2018 | 4 | 41 | 52 | 0 | 2 | 1 | 75 |
| Mycie naczyń | 2011 | 5 | 57 | 31 | 6 | 1 | - | 62 |
| Zajęcia z dziećmi, spacery, sprawdzanie zadań domowych | 2018 | 3 | 22 | 59 | 0 | 13 | 3 | 72 |
| Zajęcia z dziećmi, spacery, sprawdzanie zadań domowych | 2011 | 3 | 26 | 29 | 4 | 38 | - | 44 |
| Sprzątanie domu | 2018 | 2 | 50 | 46 | 1 | 1 | 0 | 72 |
| Sprzątanie domu | 2011 | 4 | 60 | 29 | 6 | 1 | - | 61 |
| Gotowanie | 2018 | 2 | 57 | 40 | 0 | 0 | 1 | 70 |
| Gotowanie | 2011 | 4 | 65 | 24 | 6 | 1 | - | 59 |
| Płacenie rachunków | 2018 | 33 | 31 | 34 | 1 | 1 | 0 | 66 |
| Płacenie rachunków | 2011 | 16 | 44 | 31 | 8 | 1 | - | 61 |
| Opieka nad zwierzętami | 2018 | 13 | 14 | 51 | 1 | 18 | 3 | 65 |
| Opieka nad zwierzętami | 2011 | 7 | 22 | 31 | 7 | 33 | - | 46 |
| Drobne naprawy w domu | 2018 | 67 | 3 | 28 | 0 | 1 | 1 | 63 |
| Drobne naprawy w domu | 2011 | 56 | 11 | 21 | 9 | 3 | - | 55 |
| Prasowanie rzeczy | 2018 | 2 | 63 | 27 | 1 | 5 | 2 | 60 |
| Prasowanie rzeczy | 2011 | 3 | 74 | 13 | 8 | 2 | - | 52 |
| Pranie ubrań | 2018 | 1 | 72 | 21 | 0 | 4 | 2 | 58 |
| Pranie ubrań | 2011 | 3 | 74 | 15 | 7 | 1 | - | 54 |
